Źródło zdjęcia : koga.h2a.pl

Były też chwile niebezpieczne, kiedy Zośka bawiąc się na ziemi wkładała sobie dziwne rzeczy do buzi, takie jak zielone kawałki po bombkach i innych gadżetach. Mogło się to skończyć szpitalem, ale oczywiście znowu szybka reakcja mamy, czytaj mnie, i wsadzenie palców do dzioba małej poskutkowało - rozryczała się i bawić już się nie chciała. Cóż, przynajmniej wiem, że zdrowa jest :)
Źródło zdjęcia : gokir-mszana.pl

Kochany szkrabie, nie jestem matką idealną. Może będę się starać taką być, może odpuszczę w przedbiegach, może moje pragnienia do dążenia, by takową być, okażą się moją misją w życiu. Może jednak zamiast starać się być najlepszą, będę po prostu twoją mamą. Z pełnym bagażem zalet i wad, odpowiedzialnością, jaka na mnie spłynęła w momencie, gdy zobaczyłam dwie kreski na teście.

Od początku wiedziałam, że będziesz dla mnie najważniejszą istotą na całej ziemi. Zmieniłaś mój świat o 360 stopni, a wraz z nim wszystko, w co wierzyłam i pokładałam nadzieję. Przed Twoim narodzeniem nawet nie sądziłam, że mogę się cieszyć z prozaicznych, wręcz dziwnych, rzeczy. Pokazałaś mi, jak bardzo się myliłam. Codziennie obserwuję Twoje postępy - to jak się turlasz do zabawek i cieszysz się, gdy uda Ci się dopełznąć do grzechotki, to, jak z uporem obserwujesz zabawkę i przewracasz ją w dłoniach, to, jak uśmiechasz się rano, gdy widzisz moją twarz. Każdy dzień przynosi mi moc nowych wrażeń.

Kochany szkrabie, jeszcze, jak byłaś w brzuchu, pokazałaś mi miłość, o której istnieniu czytałam tylko w książkach lub widywałam na twarzach innych matek, które z równie bezgraniczną pobożnością patrzyły na swoje maleństwa. Pokazałaś mi bezwarunkowe i nic oczekujące uczucie, które zaznać może tylko rodzic. I tak spoglądam na Ciebie każdego dnia i czuję, jak ta miłość we mnie rośnie, staje się silniejsza i silniejsza z każdym Twoim oddechem. Boję się, że pewnego dnia moje serce pęknie. Tak bardzo chciałabym Cię obronić przed złem tego świata. Tak bardzo chciałabym, byś nigdy nie poczuła, co to strach. Byś nie wiedziała, że poza naszym domem istnieje ciemność i mrok. Marzę byś cały czas otaczała się ciepłem i radością. Byś otulała się nimi każdego dnia i chłonęła z życia same cudowne rzeczy, których jest tak wiele, a tak często gubią się pod przykryciem smutku i żalu.

Zmieniłam się, wiesz? Zmieniłam się dla Ciebie. Nie jestem już lekkoduchem. Nie myślę tylko o jutrze. Myślę o całym czasie przyszłości. O wszystkich Twoich osiągnięciach. Myślę o tym, co nam przyniosą kolejne lata. Jak bardzo będę Cię kochać każdego dnia Twojego życia. Myślę o tym, jak będziesz chodzić do przedszkola. Jak cudownie będzie oglądać Cię w przedstawieniach na Dzień Mamy. O wspólnie spędzanych godzinach przy robieniu pierników. O czytaniu bajek przed snem. O dobranockach, które będziemy razem oglądać. Myślę o odpowiadaniu na Twoje pytania, które już niedługo będziesz zadawać z siłą karabinu maszynowego. Nie tylko ty musisz do tego wszystkiego dojrzeć. Ja również.

Kochany szkrabie, jestem tutaj. Tuż obok Ciebie. Codziennie. Jestem, by utulić Cię, gdy potłuczesz sobie kolano. Jestem, by pocałować Cię na dobranoc. Jestem zaraz za Tobą, gdy będziesz odkrywać swoje pasje. Jestem, by wspierać Cię we wszystkich dążeniach, jakie sobie obierzesz. Jestem tuż przy Tobie, by pomóc Ci zmagać się z trudnościami, jakie napotkasz na swojej drodze. Jestem i będę zawsze, by służyć Ci radą. Kochany szkrabie, dajesz mi nadzieję, na lepsze jutro. Na to, o czym nigdy nie marzyłam. Jestem Twoją mamą i ochronię Cię przed każdym złem, tak długo, jak starczy mi na to sił.

Kocham Cię całą miłością tego świata i wszystkich innych, o których istnieniu nie mamy pojęcia.

Twoja mama.

Źródło zdjęcia : papilot.pl

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Wiedziałam, że ten dzień nastąpi, jak jeszcze Zośka dryfowała sobie spokojnie w brzuszku. Jedne studia udało zakończyć mi się przed rozwiązaniem. Ba, myślę, że Zosia nawet nieświadomie mi w
tym pomogła.

Mój ogromny brzuch wzbudzał bowiem na uczelni roztkliwienie jakieś. Wszyscy byli mili i uczynni, i w miarę możliwości pomagali. Stresowałam się przed obroną magistra, a Zośka to czuła. Buszowała mi w brzuchu jak szalona, wierciła się i kopała, gdy siedziałam na ławce, czekając, aż w końcu usłyszę swoje nazwisko. Musiałam się nawet w kieckę wbić, co by ładnie wyglądać na tak ważnym zaliczeniu. I co? I udało się. I poszło. I później spokojnie mogłam rodzić ;)

Teraz Zośka ma 7 miesięcy, a mama rozpoczyna kolejne studia magisterskie. Raz w miesiącu będę znikać na weekend. Przeraża mnie fakt siedzenia na uczelni po 12 godzin. Trochę czasu minęło od kiedy to robiłam. Pierwszy weekend jest właśnie teraz. Pierwszy raz, kiedy zostawię ją na tak długo samą. Nie będę jej widzieć. Nie będę mogła dać jej buziaka na dobranoc. Nie nakarmię w nocy. Nie przytulę, gdy zapłacze. Nie pobawię się z nią. Nie będę oglądać, jak coraz ładniej pełza do zabawek, które ją interesują. Nie będę widzieć jak się uśmiecha. Nie będę słyszeć jak słodko gaworzy na widok znajomej twarzy. Nie usłyszę jak mocno stuka w pianinko, aby wydostały się z niego dźwięki.

Ale wiecie co? Przecież mi też jest potrzebne jakieś wolne. Chwila wytchnienia. Chwila, aby się wyspać. Tak porządnie. Całą noc. Bez niepokoju, że znowu o 2 w nocy Zosia będzie chciała się bawić, a to przecież środek nocy jest, a mama i tak jest nieprzytomna, bo poszła późno spać.
My też musimy robić coś dla siebie. I nie bójmy się tego. Rozwijajmy się w każdym kierunku. Pozwalajmy sobie na to - przecież życie mamy jedno i nie możemy go zmarnować :)

Poza tym - nie zostawiam jej samiuteńkiej. Spędzi weekend z tatą. A oni tych wspólnych chwil mają naprawdę mało. Teraz będą mogli nadrobić. Pobawią się, pospacerują. Będą ze sobą. A Zosia jak widzi tatę nie może powstrzymać uśmiechu, wyciągania w jego stronę rączek i chęci zabawy. Więc to chyba dobrze, że nie będę im przeszkadzać.

Tak więc, moi drodzy, kolejne studia przede mną. Trzeba to będzie jakoś pogodzić, usystematyzować. Poradzić sobie i nie zwariować ;) Tym samym muszę się z wami pożegnać na weekend. Ale nie martwcie się, wrócę. Pełna sił i wigoru, i zapału do dalszej pracy. Miłego weekendu!

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Ciąża, a później pierwsze dni z dzieckiem, to ciekawy, ale też trudny okres dla kobiety. Musi nauczyć się, jak postępować z małym człowiekiem, a nie jest to łatwe. Gdy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, od razu zaczęłam wertować internet w poszukiwaniu przydatnych dla mnie rzeczy, ażeby czas ciąży upłynął mi lekko, bez większych nieudogodnień. W moim przypadku nie było zbyt prosto. Na początku mdłości, wymioty, później rwa kulszowa, bóle głowy, później kręgosłupa. Jednym słowem - cały czas coś. Znalazłam jednak kilka przydatnych rzeczy, dzięki którym doznawałam ulgi, nawet chwilowej, ale jednak :)

Drogie przyszłe mamy, mam nadzieję, że owa lista wam się przyda, wybierzecie z niej coś dla siebie albo będziecie mogły polecić je swoim koleżankom :)

1. Poduszka do spania - niby banał, ale pomaga! Często nie mogłam ułożyć się na łóżku. Duży brzuch, obracanie się z boku na bok sprawiało problem, a spanie na brzuchu, które tak uwielbiałam, nie wchodziło w grę. Musiałam więc znaleźć sposób na spokojne przesypianie nocy i tym sposobem okazała się poduszka. Jest długa, miękka i łatwo ją dostosować do swoich potrzeb. Jeden z genialniejszych wynalazków dla kobiet w ciąży! W późniejszym czasie może posłużyć i dla dziecka ;)


2. Krem na rozstępy - cóż, każda z nas pewnie zastanawia się lub zastanawiała nad tym, jak uniknąć rozstępów w ciąży. Nie każdej się uda. Znam kobiety, które po dwóch ciążach nie mają ani jednego rozstępa, a znam takie, które mają poszatkowane brzuszki i nogi mimo stosowania kremów. Nie ma na to złotej recepty, ale... Zawsze jest jakieś ale. Ja w ciąży stosowałam krem Palmers. Niemalże przez całą ciążę nie pojawiły się u mnie rozstępy, dopiero pod koniec wyszły dwa nieśmiałe na brzuchu. Z kremu ogólnie zadowolona jestem, opinie ma dobre, a mi pomógł. Nie ważne, że po urodzeniu Zośki moja waga w przeciągu dwóch tygodni spadła o 14 kg i rozstępy siłą rzeczy i tak wyszły, ale w czasie ciąży - prawie zero :)


3. Na różne boleści - miewamy przecież bóle głowy, bóle zębów, bóle wszystkiego. Ja miałam je dość często, ale nie mogłam brać tabletek, bo przecież byłam w ciąży. Znalazłam wiec kilka domowych sposób, aby uporać się z bólami. Jednym z nim był czosnek, którego stosowałam na bóle zębów. Nim dostałam się do dentysty, ból się nasilał i coś trzeba było z nim zrobić. Wtedy do akcji wkroczył czosnek. Wystarczy go przepołowić i przyłożyć do dziąsła bolącego zęba - ulga natychmiastowa :) Na bóle rwy kulszowej pomagały mi zimne okłady. Proponują też ciepłe, ale to zależy od organizmu, który jest lepszy. Na bóle głowy niestety nie pomagało nic innego jak Apap - przynajmniej raz na jakiś czas.

4. Poranne mdłości - no i temat rzeka! :) Poranne mdłości męczyły mnie do 4 miesiąca. Było ciężko. Nie mogłam pracować, bo mdłości pojawiały się nie tylko rano, ale cały dzień. Ale i na to znalazłam sposób. Nie pomagały ziółka, nie pomagały krakersy ani płatki kukurydziane. Pomogły dopiero opaski. Na początku mnie to śmieszyło, bo niby jak mają mi one pomóc. Ale szybko za nie podziękowałam. Opaski nakłada się na specjalne miejsce na dłoniach, aby kulka w nich zawarta uciskała odpowiedni nerw. Działa. Sprawdziłam :)

5. Poduszka do karmienia - gdy już dzieciątko pojawi się na świecie, a jest naszym pierwszym, jeszcze nie do końca wiemy, jak sobie z nim radzić. Przynajmniej ja miałam taki problem :) W szpitalu, gdy to wszystko było jeszcze nowe, świeże i nieznane, starałam się karmić Zosię bez żadnych pomocy. Dopiero w domu przypomniałam sobie, że mam poduszkę do karmienia. Jest to niesamowita wygoda dla kręgosłupa mamy. Można spokojnie się oprzeć, podeprzeć dziecko. Nie męczą nam się ani plecy, ani ręce. Przydatne przynajmniej przez kilka tygodni po urodzeniu ;)

6. Nakładki na sutki - nie każda mama je lubi i się nie dziwię. Ale są przydatne, gdy dzieciątko jeszcze nie potrafi dobrze ssać i rani sutki. Niestety, mi się to przytrafiło. Zanim Zosia i ja osiągnęłyśmy porozumienie przy karmieniu, już miałam naderwane i bolące sutki, przez co karmienia stawały się dla mnie udręką. Na początku ściągałam więc pokarm i dawałam jej z butelki, myśląc, że szybko je wyleczę i wrócimy do karmienia, ale wyleczenie ich wcale nie było takie proste, sięgnęłam więc po nakładki. I ja ulgę poczułam i Zosia. Żadnego bólu :)

7. Leżaczek bujaczek lub kojec - to alternatywa dla tych mam, które mają piętrowe mieszkania. U mnie łóżeczko Zosi stoi w sypialni, na górze, a my cały dzień spędzamy na dole. Noszenie jej co chwilę do sypialni na jej kilkuminutowe drzemki, gdy była jeszcze mała, mijało się z celem. Doszliśmy więc z lubym do konsensusu - na początku kupiliśmy leżaczek bujaczek. Świetna rzecz - ale dopiero później. Nie chcieliśmy obciążać jej małego kręgosłupa, który w leżaczku był cały czas pod dziwnym kątem. Kupiliśmy więc kojec, rozłożyliśmy na dole i w czasach drzemki Zosia i tak była ze mną, a ja mogłam spokojnie zajmować się domem ;)

8. Elektryczna niania - i to też urządzenie dla mam, które mają duże mieszkania. Fenomenalny wynalazek. Na początku, gdy Zosia była mała i kładłam ją spać koło 19 to już z nią zostawałam w pokoju - bałam się zostawić ją choć na chwilę. Irracjonalne ale prawdziwe. Dopiero gdy mała skończyła miesiąc, zaczęłam włączać nianię i spędzać wieczory spokojnie na dole, relaksując się. Niania działała idealnie i działa do tej pory. Mała spokojnie śpi, a każde jej jęknięcie słyszę idealnie na dole :)

Mam nadzieję, że choć trochę wam pomogłam. Wszystko przetestowane na sobie. Ułatwiają życie i pomagają. A z takich rzeczy trzeba korzystać ;)

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/