No i wybiła ta godzina. Termin porodu minął o tydzień. Zaleceniem lekarza było pojechanie do szpitala, położenie się i czekanie na to, co ma nastąpić. Więc pojechałam. Wzięłam spakowane wcześniej torby - jedna dla mnie, druga dla Zośki i udaliśmy się do szpitala. Był piątek. Cóż, pomyślałam, pewnie jutro urodzę i będę miała swojego bombelka przy sobie.

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Właśnie dzisiaj miałyśmy z Zosią kolejne szczepienia. Czwarte. I niby powinnam się do nich przyzwyczaić, ale ja dalej jak matka wariatka wariowałam razem z nią. I zimne poty mnie naszły, gdy nas zawołano do gabinetu. I o mało co drgawek nie dostałam, przypominając sobie trzy poprzednie szczepienia i ogromny i rozdzierający serce płacz Zośki. Próbowałam się przygotować, przynajmniej mentalnie, na to, co ma nadejść, ale to wcale nie jest takie proste. Przy dziecku nic takie nie jest.
I oto znalazłyśmy się w gabinecie. Pani doktor ładnie Zosię osłuchała, zważyła i zmierzyła. Wszystko w porządku. Zdrowa jak ryba - czyli szczepimy. No i matka, czyli ja, od razu dostała przyspieszonego tętna, niemalże zimnych potów, przyspieszonego bicia serca.
Jakie więc było moje zdziwienie, gdy po dwóch ukłuciach Zosia zakwiliła, po trzecim zapłakała trochę mocniej, ale zaraz się uspokoiła. Prawie jakby żadnego szczepienia nie było. To spora odmiana od tego, co przechodziłyśmy wcześniej. Mój dzień uratowany, matka szczęśliwa, dziecko spokojnie śpi.

Temat szczepień to temat szeroki. Ile rodziców, tyle zdań. Szczepić, nie szczepić - w sumie i jedno, i drugie jest nie do końca dobre. Przed pierwszymi szczepieniami naczytałam się na Internecie o możliwych powikłaniach, o odczynach poszczepiennych, o tym czy szczepić 5w1 czy 6w1, a może zwyczajnie.

Polacy mało wiedzą o szczepieniach - artykuł, który jednym oczy otworzy innym nie. Warty jednak przeczytania.
Szczepienia a autyzm - i właśnie. Jedni twierdzą, że jest z tym związek, inni całkowicie to negują. Nie wiadomo w co wierzyć, wiadomo jednak, że rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej. To prawda - szczepionki skojarzone to jedno ukłucie dla dzieciątka, mniej stresu, szybciej, pytanie tylko czy warto? Oczywiście znam osoby, które w ten sposób szczepiły swoje dzieci i wszystko jest z nimi w porządku. Nie mają żadnych zastrzeżeń. Ale nie wszyscy są tacy.

Suma sumarum wybraliśmy szczepienia zwykłe. Męczyłyśmy się z Zosią z trzema ukłuciami i dzisiaj było takie ostatnio. Zosia pięknie je przechodzi - zero odczynów, zero gorączki i innych dolegliwości. Jest zdrowa, szczęśliwa i uśmiechnięta. Przetrwałyśmy to, choć było ciężko. Czekają nas jeszcze trzy szczepienia, a później odpust na parę lat. Damy radę, przecież musimy :)

Czy szczepić czy nie - po jednej i drugiej stronie są racje, ale... My też byliśmy szczepieni i żyjemy :) A jak jest z wami drogie mamy? Wybrałyście szczepienia skojarzone czy zwykłe?

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Wiem, wiem dopiero rozpoczynam swoją przygodę z blogowaniem, ale właśnie dlatego, że zaczynam, to już teraz chcę ruszyć z kopyta! :) A że polubiłam blogowanie, to i taki pomysł mi do głowy wpadł.
Z zaprzyjaźnioną Różową Szafeczką mamy dla was niesamowity konkurs. Do wygrania jest zestaw czapeczka+komin w koty - ciepły na zimę. Która by go nie chciała? :)


 A to konkursu szczegóły. Co należy zrobić?

1. Polubić fanpage Różowa Szafeczka
2. Polubić fanpage Mama 24h
3. Udostępnić zdjęcie na swoim profilu facebookowym z fanpage Mama 24H.
4. Na profilu Mama 24h pod zdjęciem konkursowym zaprosić 3 znajomych do zabawy.

Konkurs potrwa do 2 grudnia, macie więc dwa tygodnie. Zróbcie prezent na Mikołajki swoim pociechom :)
Nie takie znowu trudne, prawda? Zapraszam do obejrzenia rzeczy z Różowej Szafeczki. Piękne, ręcznie szyte rzeczy dla naszych pociech w przystępnej cenie.

Ciąża, a później pierwsze dni z dzieckiem, to ciekawy, ale też trudny okres dla kobiety. Musi nauczyć się, jak postępować z małym człowiekiem, a nie jest to łatwe. Gdy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, od razu zaczęłam wertować internet w poszukiwaniu przydatnych dla mnie rzeczy, ażeby czas ciąży upłynął mi lekko, bez większych nieudogodnień. W moim przypadku nie było zbyt prosto. Na początku mdłości, wymioty, później rwa kulszowa, bóle głowy, później kręgosłupa. Jednym słowem - cały czas coś. Znalazłam jednak kilka przydatnych rzeczy, dzięki którym doznawałam ulgi, nawet chwilowej, ale jednak :)

Drogie przyszłe mamy, mam nadzieję, że owa lista wam się przyda, wybierzecie z niej coś dla siebie albo będziecie mogły polecić je swoim koleżankom :)

1. Poduszka do spania - niby banał, ale pomaga! Często nie mogłam ułożyć się na łóżku. Duży brzuch, obracanie się z boku na bok sprawiało problem, a spanie na brzuchu, które tak uwielbiałam, nie wchodziło w grę. Musiałam więc znaleźć sposób na spokojne przesypianie nocy i tym sposobem okazała się poduszka. Jest długa, miękka i łatwo ją dostosować do swoich potrzeb. Jeden z genialniejszych wynalazków dla kobiet w ciąży! W późniejszym czasie może posłużyć i dla dziecka ;)


2. Krem na rozstępy - cóż, każda z nas pewnie zastanawia się lub zastanawiała nad tym, jak uniknąć rozstępów w ciąży. Nie każdej się uda. Znam kobiety, które po dwóch ciążach nie mają ani jednego rozstępa, a znam takie, które mają poszatkowane brzuszki i nogi mimo stosowania kremów. Nie ma na to złotej recepty, ale... Zawsze jest jakieś ale. Ja w ciąży stosowałam krem Palmers. Niemalże przez całą ciążę nie pojawiły się u mnie rozstępy, dopiero pod koniec wyszły dwa nieśmiałe na brzuchu. Z kremu ogólnie zadowolona jestem, opinie ma dobre, a mi pomógł. Nie ważne, że po urodzeniu Zośki moja waga w przeciągu dwóch tygodni spadła o 14 kg i rozstępy siłą rzeczy i tak wyszły, ale w czasie ciąży - prawie zero :)


3. Na różne boleści - miewamy przecież bóle głowy, bóle zębów, bóle wszystkiego. Ja miałam je dość często, ale nie mogłam brać tabletek, bo przecież byłam w ciąży. Znalazłam wiec kilka domowych sposób, aby uporać się z bólami. Jednym z nim był czosnek, którego stosowałam na bóle zębów. Nim dostałam się do dentysty, ból się nasilał i coś trzeba było z nim zrobić. Wtedy do akcji wkroczył czosnek. Wystarczy go przepołowić i przyłożyć do dziąsła bolącego zęba - ulga natychmiastowa :) Na bóle rwy kulszowej pomagały mi zimne okłady. Proponują też ciepłe, ale to zależy od organizmu, który jest lepszy. Na bóle głowy niestety nie pomagało nic innego jak Apap - przynajmniej raz na jakiś czas.

4. Poranne mdłości - no i temat rzeka! :) Poranne mdłości męczyły mnie do 4 miesiąca. Było ciężko. Nie mogłam pracować, bo mdłości pojawiały się nie tylko rano, ale cały dzień. Ale i na to znalazłam sposób. Nie pomagały ziółka, nie pomagały krakersy ani płatki kukurydziane. Pomogły dopiero opaski. Na początku mnie to śmieszyło, bo niby jak mają mi one pomóc. Ale szybko za nie podziękowałam. Opaski nakłada się na specjalne miejsce na dłoniach, aby kulka w nich zawarta uciskała odpowiedni nerw. Działa. Sprawdziłam :)

5. Poduszka do karmienia - gdy już dzieciątko pojawi się na świecie, a jest naszym pierwszym, jeszcze nie do końca wiemy, jak sobie z nim radzić. Przynajmniej ja miałam taki problem :) W szpitalu, gdy to wszystko było jeszcze nowe, świeże i nieznane, starałam się karmić Zosię bez żadnych pomocy. Dopiero w domu przypomniałam sobie, że mam poduszkę do karmienia. Jest to niesamowita wygoda dla kręgosłupa mamy. Można spokojnie się oprzeć, podeprzeć dziecko. Nie męczą nam się ani plecy, ani ręce. Przydatne przynajmniej przez kilka tygodni po urodzeniu ;)

6. Nakładki na sutki - nie każda mama je lubi i się nie dziwię. Ale są przydatne, gdy dzieciątko jeszcze nie potrafi dobrze ssać i rani sutki. Niestety, mi się to przytrafiło. Zanim Zosia i ja osiągnęłyśmy porozumienie przy karmieniu, już miałam naderwane i bolące sutki, przez co karmienia stawały się dla mnie udręką. Na początku ściągałam więc pokarm i dawałam jej z butelki, myśląc, że szybko je wyleczę i wrócimy do karmienia, ale wyleczenie ich wcale nie było takie proste, sięgnęłam więc po nakładki. I ja ulgę poczułam i Zosia. Żadnego bólu :)

7. Leżaczek bujaczek lub kojec - to alternatywa dla tych mam, które mają piętrowe mieszkania. U mnie łóżeczko Zosi stoi w sypialni, na górze, a my cały dzień spędzamy na dole. Noszenie jej co chwilę do sypialni na jej kilkuminutowe drzemki, gdy była jeszcze mała, mijało się z celem. Doszliśmy więc z lubym do konsensusu - na początku kupiliśmy leżaczek bujaczek. Świetna rzecz - ale dopiero później. Nie chcieliśmy obciążać jej małego kręgosłupa, który w leżaczku był cały czas pod dziwnym kątem. Kupiliśmy więc kojec, rozłożyliśmy na dole i w czasach drzemki Zosia i tak była ze mną, a ja mogłam spokojnie zajmować się domem ;)

8. Elektryczna niania - i to też urządzenie dla mam, które mają duże mieszkania. Fenomenalny wynalazek. Na początku, gdy Zosia była mała i kładłam ją spać koło 19 to już z nią zostawałam w pokoju - bałam się zostawić ją choć na chwilę. Irracjonalne ale prawdziwe. Dopiero gdy mała skończyła miesiąc, zaczęłam włączać nianię i spędzać wieczory spokojnie na dole, relaksując się. Niania działała idealnie i działa do tej pory. Mała spokojnie śpi, a każde jej jęknięcie słyszę idealnie na dole :)

Mam nadzieję, że choć trochę wam pomogłam. Wszystko przetestowane na sobie. Ułatwiają życie i pomagają. A z takich rzeczy trzeba korzystać ;)

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Jako początkująca mama bardzo chciałam, aby moje dziecko miało wszystko, co będzie jej potrzebne do rozwijania się. Jeszcze w ciąży przeglądałam masę zabawek na internecie, czytałam opinie, googlowałam w celu znalezienia tych, które mogą przydać się mojemu szkrabowi, jak już się urodzi.
Podpytywałam również innych mam, tych doświadczonych, w co opłaca się zainwestować, a co lepiej sobie odpuścić. Takim sposobem doszłam do maty edukacyjnej. Po raz pierwszy powiedziała mi o niej koleżanka, również mama, która ową matę kupiła dla swojej córeczki.
A więc jako mama czynu, zabrałam swoją Zosię i poszłyśmy w odwiedziny matę zobaczyć, dotknąć, spróbować.

Zosia miała wtedy trzy miesiące i pierwszy raz widziałam, żeby coś ją tak zainteresowało. Próbowała łapać zabawki, uderzała nóżkami w pianinko, cieszyła się, jak słyszała dźwięki i melodyjki.
No to stwierdziłam, że czas matę edukacyjną kupić.


Okazało się, że to jeden z bardziej trafionych pomysłów, jakie miałam :) Zosia do tej pory uwielbia się tam bawić. Cały czas interesują ją zawieszone grzechotki, a teraz w szczególności lusterko, w którym może się przeglądać.
A w pianinko woli stukać palcami, trzeba ją więc sadzać przy nim i obserwować jak dobrze się bawi.
Drogie mamy - jeśli nie wiecie jaki prezent sprawić swoim małym pociechom lub dzieciom koleżanek, polecam. Sama widzę, że to świetna rzecz, która rozwija maluszka.

Źródło zdjęcia : https://www.google.pl/

Nieuchronnie spoglądam na zegarek, raz po raz zastanawiając się, czemu, do jasnej anielki, nie leżę jeszcze pod ciepłą kołderką i nie śpię, wiedząc, że moje małe szczęście z pewnością obudzi się koło 3 w nocy, jak nie na jedzenie to na pogaduszki nocne, które zaczęła ostatnio strasznie uwielbiać.

Matka zamiast odpoczywać i zbierać siły na jutrzejszy dzień, siedzi, uśmiecha się do monitora i klepie kolejnego posta na nowym blogu z nadzieją, że dzieciątko nie obudzi się wcześniej, a może nawet prześpi całą noc i sprawi mamie niewysłowioną radość.
Tak, życie byłoby wtedy zdecydowanie piękniejsze.

Może jednak nie ma co narzekać. Nocne wstawanie? Pestka, za czasów studenckich noce się nie przesypiało, a człowiek i tak funkcjonował i nawet na zajęcia chodził. Lulanie dzieciątka w nocy? Co to dla nas, lulanie mamy we krwi. Nocne pogaduszki, trwające godziny? Cóż, z przyjaciółkami też się rozmawiało, prawda? Więc może czasami lepiej jest spojrzeć na świat w trochę jaśniejszych barwach. Nie mówię tu o różowych okularach, byłoby za landrynkowo i na pewno sztucznie, ale wyjrzeć trochę poza tą szarość i cieszyć się z takich małych rzeczy, choć teraz mogą zdawać się utrapieniem. Przecież za rok, dwa, cztery, dziesięć już tego nie będzie, a okaże się, że strasznie za tym tęsknimy.

Korzystajmy z dnia, korzystajmy z nocy - ze wszystkiego. Pełnymi garściami. Bierzmy i dawajmy, bo przecież na tym opiera się świat :)

Dobranoc blogspocie!